IoTeX próbuje szybkiego i publicznego ruchu po wykorzystaniu mostku ioTube. Zespół ogłosił, że wypłaci 10-procentową nagrodę typu white-hat, jeśli atakujący zwróci skradzione fundusze w ciągu 48 godzin. Według raportów chodzi o aktywa warte około 4,3–4,4 mln USD. Przy obecnych cenach nagroda wynosiłaby około 431 000 USD, o ile pozostałe środki wycenić według śledzonych bitcoinów. Komunikat IoTeX jest jasny: zwróć środki teraz, a sprawa będzie mogła zakończyć się jako odzysk, a nie proces sądowy.
Głównym problemem nie było naruszenie samego łańcucha IoTeX Layer 1. Raporty wskazują na kompromitację prywatnego klucza związanego z operacjami mostka po stronie Ethereum. To istotne, bo zmienia sposób, w jaki traderzy i budowniczowie oceniają ryzyko. Nie był to błąd smart kontraktu znaleziony w zaudytowanym kodzie, lecz awaria kontroli kluczy – obecnie jeden z największych słabych punktów bezpieczeństwa krypto. Mówiąc prosto: zamek nie został złamany, tylko skradziono klucz. Dlatego historia wpisuje się w szerszy trend: atakujący idą po ludzi, procesy i przechowywanie kluczy, nie tylko po kod.
Istnieje też spór o całkowitą stratę. Niektóre szacunki mówią o bezpośrednich stratach bliższych 2 mln USD, podczas gdy analitycy on-chain podają wyższą kwotę po uwzględnieniu swapów, aktywności mintowania i ruchów między łańcuchami. Taka luka jest w krypto powszechna: jedna strona liczy bezpośredni drenaż, druga wszystkie efekty wtórne, w tym zmintowane lub opakowane aktywa. Oba liczby mają znaczenie: niższa pozwala oszacować bezpośredni cios dla skarbca i użytkowników, wyższa pokazuje stres rynkowy i szkody reputacyjne.
Droga prania wyjaśnia, dlaczego odzysk jest trudny. Analitycy podają, że atakujący przeniósł środki do ETH, a następnie część przesłał w kierunku bitcoina przez THORChain. Gdy fundusze przepływają między łańcuchami i swapami, śledzenie nadal może działać, ale zamrożenie i odzysk stają się znacznie trudniejsze. IoTeX twierdzi, że namierzyło ruch środków i zidentyfikowało adresy bitcoin powiązane z exploitem. CoinDesk podało około 66,6–66,78 BTC na tych adresach. Przy cenie bitcoina ~64 582 USD stos jest warty około 4,30–4,31 mln USD, co odpowiada wyższemu z końców zakresu strat i pokazuje, dlaczego oferta nagrody nadal obowiązuje.
Reakcja rynku daje traderom czytelną wykresową lekcję. IOTX mocno osunął się po exploicie, z 0,0054 USD do poniżej 0,0042 USD, po czym odbił. Taki ruch często pokazuje wzorzec „szokowej wyprzedaży, potem odkrywania ceny”. Najpierw uderza paniczna wyprzedaż, gdy traderzy odcinają ryzyko, potem cena stabilizuje się, gdy rynek widzi, że łańcuch nadal działa, a szkody mogą być ograniczone. Obecnie IOTX kosztuje około 0,004593 USD – powyżej dołka paniki, ale wciąż daleko od ostatnich poziomów, minus 18,9 % na przestrzeni siedmiu dni. Zakres 24-godzinny to mniej więcej 0,004191–0,004766 USD, co mówi, że zmienność jest nadal wysoka, a sprzedający aktywni.
Wolumen to druga część wykresowej opowieści i wspiera obraz rynka napędzanego wydarzeniem. CoinGecko pokazuje około 6,32 mln USD dziennego wolumenu IOTX, wzrost o ponad 47 % wobec poprzedniego dnia. Gdy cena mocno spada, a wolumen rośnie, zwykle oznacza to wymuszone wyjścia, szybkie przepricingowanie i intensywne pozycje krótkoterminowe. Gdy cena zaczyna odbijać, a wolumen pozostaje wysoki, mogą wchodzić łowcy okazji, ale też traderzy rotujący ryzyko dla szybkiego bounce’a. W tym przypadku odbicie wygląda raczej na ruch ulgowy niż pełne odwrócenie trendu, bo token wciąż znacząco poniżej poziomu sprzed exploitu.
Większy wspólny mianownik wszystkich tych wątków to zaufanie. Sam exploit dotyczył zaufania do mostka i przechowywania kluczy; ruch ceny – zaufania rynku; nagroda – zaufania do egzekwowania i negocjacji. IoTeX próbuje odbudować zaufanie, śledząc środki, flagując adresy i wypychając aktualizację węzła z czarną listą złośliwych EOA. To może pomóc ograniczyć dalsze ryzyko, ale traderzy będą uważnie obserwować dwie rzeczy: czy jakiekolwiek środki wrócą, oraz czy zespół zaprezentuje silniejsze zarządzanie kluczami po tym incydencie. W krypto odzysk to nie tylko odzyskanie monet – to też udowodnienie, że ta sama droga nie może zostać wykorzystana ponownie.
