Aave, Kelp DAO saldırısının bir köprü açığını daha geniş bir DeFi likidite krizine dönüştürmesinin ardından fiyatında sert bir düşüş yaşadı. Saldırı, Kelp DAO’nun LayerZero köprüsünden yaklaşık 116.500 rsETH (yaklaşık 292 milyon dolar değerinde) drene edilmesiyle başladı. Bu tokenlar daha sonra Aave V3’te teminat olarak kullanılarak büyük miktarlarda WETH borç alındı. Bu hareket, rsETH’nin artık normal teminat olarak kabul edilememesi nedeniyle Aave’i kötü borçlara maruz bıraktı.
Temel nokta basit: Aave, akıllı sözleşme seviyesinde hacklenmedi, ancak saldırgan zarar görmüş teminatı borç verme sistemine soktuğu için büyük bir darbe aldı. DeFi’de bu, bir krizi tetiklemek için yeterli olabilir. Kullanıcılar, oluşan boşluğun büyüklüğünü gördüklerinde protokolden fon çekmeye başladı. Bu baskı, hafta sonu Aave fiyatının bu kadar keskin düşmesinin ana nedenlerinden biri olarak görünüyor.
Panik yalnızca token satan tüccanlarla sınırlı kalmadı. Aave’in temel pazarlarından varlıklarını çekmeye çalışan mevduat sahiplerine de yayıldı. Raporlar ve yönetişim gönderileri, birkaç büyük havuzun %100 kullanım oranına ulaştığını gösterdi; bu, mevcut tüm likiditenin ödünç alındığı anlamına geliyor. Böyle bir durumda, likidite geri gelene kadar kullanıcılar normal çekim yapamaz. Bu durum, kötü borç problemine likidite problemi ekledi.
İşte hikâye burada çok daha kötü bir hâl aldı. Büyük oyuncuların erken çekimleri en kolay çıkış yollarını önce tüketti. Bundan sonra geride kalan kullanıcılar, az ya da hiç likidite bulunmayan kalabalık piyasalarda sıkışıp kaldı. Bu durum sadece ETH piyasalarını değil, USDT ve USDC gibi büyük stablecoin havuzlarını da etkiledi. Pratikte, bazı kullanıcılar hâlâ Aave’de bakiyelerini görebilir, ancak parayı çekmek çok daha zor hale geldi.
Bu, ikinci bir risk katmanı yarattı. Temel havuzlar tamamen kullanılmış durumdaysa, hızlı bir piyasa hareketi sırasında likidasyonların işlenmesi zorlaşabilir. Bir borç verme protokolünde likidasyonlar, kötü borcun büyümesini önlemek için tasarlanmıştır. Ancak doğru piyasada yeterli kullanılabilir likidite yoksa, bu güvenlik valfi zayıflamaya başlar. Düz bir piyasada sorun bir süre gizli kalabilir; keskin bir satışta ise çok hızlı bir şekilde ciddi bir soruna dönüşebilir.
Bazı ETH mevduatçıları hâlâ dar bir çıkış yoluna sahipti. aETH gibi faiz getiren aToken’larını, dezavantajlı bir fiyatla merkeziyetsiz borsalarda satabiliyorlardı. Bu, temiz bir çekim değildir; erken çıkmak için bir ücret ödemek gibidir. Stablecoin kullanıcılarının ise daha az seçeneği vardı. Bazıları kilitli USDT veya USDC pozisyonlarına karşı borç alıp diğer varlıklar üzerinden çıkmaya çalıştı, genellikle büyük kayıplar yaşadılar. Bu davranış, likidite sıkışmasının bir borç verme sisteminde ne kadar hızlı yayılabileceğini gösteriyor.
Aave aynı zamanda bir güven sorunu da yaşadı. rsETH’ye doğrudan maruz kalmayan kullanıcılar bile protokolün zararı absorbe edip edemeyeceğini düşünmek zorunda kaldı. Kötü borç tahminleri raporlara göre değişiklik gösteriyordu; çoğu 190 milyon doların üzerine, bazıları ise kayıpların ölçüm şekline bağlı olarak daha da yüksek rakamlar veriyordu. Bu belirsizlik, daha fazla kullanıcıyı önce çıkmaya, sonra soru sormaya iterek, fonların çıkmasıyla birlikte daha fazla pazarın tam kullanım oranına yaklaşmasına ve krizin derinleşmesine yol açtı.
Hasar Aave’i de aştı. Compound, Kelp DAO saldırısına yanıt olarak birkaç piyasayı duraklattı; diğer DeFi uygulamaları da kendi maruziyetlerini gözden geçirdi. Bu önemli, çünkü birçok protokol Aave’i borç verme, getiri ürünleri ve hazine yönetimi için temel katman olarak kullanıyor. Likidite Aave’de sıkışıp kalırsa, sorun sadece Aave’de kalmaz; arka planda ona bağlı diğer uygulama ve kullanıcıları da etkiler.
Aave, yeni riskin oluşmasını önlemek için rsETH ve wrapped rsETH piyasalarını dondurarak bir önlem aldı. Bu bir sınırlama adımı, tam bir çözüm değil. Daha büyük soru, zararın kim tarafından karşılanacağı ve güvenin nasıl geri kazanılacağıdır. Kelp DAO, Aave yönetişimi, hizmet sağlayıcıları ve kullanıcılar artık bu tartışmanın içinde. Şu an Aave fiyatı, sadece piyasa korkusundan daha fazlasını yansıtıyor; aynı zamanda DeFi’nin üzerine asılı büyük bir soruyu—tek bir bozulmuş varlık tüm sistemin boru hatlarını nasıl tıkayabilir?—yansıtıyor.
